5 tips die je helpen om een kalmere mama te worden

Nou ik val meteen met de deur in huis, want pffffff wat kunnen kinderen je toch tot het uiterste drijven zeg.
Man man man, ik heb er drie en ik kan je vertellen dat ze soms het bloed onder mijn nagels kunnen halen. Haley-Joy is 5 en zij bereikt vaak mijn boiling point omdat ze soms net een stuiterbal is. Constant aan het rondvliegen in mijn woonkamer, klimmend en klauterend op alle meubelstukken en vaak wanneer ik haar dan al 3 keer vriendelijk heb verzocht te stoppen knapt er bij de 4e keer toch écht even iets in me.

Yanira is 3 en deze leeftijd schrijf ik weg als THE TERRIBLE THREE! Deze kleine draak is nu dus in die fase waarin ze mama constant aan het uitdagen is. Grenzen verleggen – met heel veel kabaal – is dus helemaal haar ding en soms kan mama daardoor goed de plan uit flippen.

Jahno is pas 4 maanden en hij kan nog niet zo veel fout doen in mama’s ogen. Eerlijk is eerlijk, het is een lieve baby en hij zorgt eigenlijk een beetje voor balans in mama’s bovenkamer, maar ik wil hem vriendelijk doch dringend verzoeken rekening te houden met mijn ‘schoonheidsslaapjes’ zodat ik genoeg energie voor zijn zussen heb! Geloof me, ik heb dat nodig!

Als mijn energielevel laag is, dan verlies ik namelijk nóg makkelijker mijn geduld en dat alleen al is natuurlijk vreselijk, maar wat de situatie nog minder prettig maakt is dat ik mij vaak pas NA een [lichte :-)] uitbarsting realiseer dat het niet had perse gehoeven. Tandje lager was niet slecht geweest, maar in my defense…ze doen vaak ZO hun best om mij te doen ontploffen, geef er enkel gehoor aan. Nee, maar even alle grappen aan de kant… Mommy guilt is een bitch waar ik niet graag zaken mee doe but she keeps poppin’ up! Sinds ik haar zat ben, besloot ik dat ik maar eens een systeem voor mezelf moest gaan ontwikkelen om ervoor te zorgen dat we minder vaak oog in oog met elkaar komen te staan. Het begint langzaam aan te helpen en ik zou het mezelf niet vergeven als ik mijn medemoeders deze informatie zou onthouden. Vandaar dat ik vandaag graag 5 tips met jullie deel.

Laten we één ding voorop stellen ik ben GEEN professional en ook zeker geen perfecte moeder,  maar ik mag mezelf gerust een ervaringsdeskundige noemen (o.a. ervaren schreeuwlelijk – zo niet pedagogisch verantwoord) en hey….sharing is caring! Hier komen ze:

Tip 1: Herken en kalmeer je ‘inner momster’
Dit is het punt waarop je, je empathische vermogen moet gaan inzetten – je bent moeder, ik weet dat je over dit vermogen bezit! Wanneer onze kids iets fout doen en wij vinden dat we terecht boos worden, moeten we heel even beseffen dat we de situatie vanuit ons eigen oogpunt aan het bekijken zijn. Precies wanneer je die woede voelt borrelen in je maag, rem je, jezelf en realiseer je, je dat je kids zich simpelweg naar hun leeftijd gedragen. Easer said than done zeg ik uit ervaring, maar het ‘even stilstaan’ helpt wel echt. Kinderlogica en volwassenlogica is gewoon echt niet hetzelfde.

Tip 2: Eerst luisteren, dan reageren 
Wanneer mijn kids iets vervelends hebben gedaan en ik op mijn beurt boos word wil ik gewoon niets meer horen. Ik ga er gewoon van uit dat het ‘zo’ gegaan is en ik hoef verder ook geen uitleg, want ik heb mijn conclusie natuurlijk al getrokken en je klets gewoon. I am so wrong for this tho. Luisteren naar de uitleg wil niet zeggen dat je kind niet gecorrigeerd hoeft te worden, maar vaak komt er na het horen van een ‘onschuldige rede’ wel een stuk begrip wat er automatisch voor zorgt dat ik kalmeer. Scheelt weer een overdreven reactie.

Tip 3: Wacht even met reageren
Soms moet je gewoon even uit de situatie stoppen, tot 10 (of tot 100) tellen, desnoods even weglopen en afkoelen, voordat je reageert. Dit werkt tot nu toe het best voor mij, omdat ik vaak in the heat of the moment heftiger reageer dan nodig. Als ik even heb nagedacht over mijn reactie komt het er allemaal wat vriendelijker uit en dat werkt net even wat flexibeler.

Tip 4: Zeg wat je voelt
Yup, vooral mijn jongste meisje is hier gevoelig voor. Ze vindt het nooit leuk om te horen dat ‘mama verdrietig wordt’ van haar gedrag, maar door dat o.a. te benoemen baan ik gelijk een weg naar open communicatie….win win. Naast dat ik hiermee het voorbeeld: ‘zeg wat je voelt’ geef, zorgt het er ook meestal wel voor dat ze stopt met klieren!

Tip 5: *insert me-time*
Kijk, alle bovengenoemde tips werken niet (ook niet voor mij) wanneer ik opgefokt ben. Opgefokt raak ik wanneer ik niet uitgerust ben en niet genoeg tot voor mezelf heb genomen. Ik NEEM letterlijk mijn momenten, al zijn het maar 5 minuten per dag, ik heb ze nodig voor mijn zen en balans. Me-time is geen luxe het is een must! Geloof me, je wordt er écht een kalmer mens van!

Dit zijn de 5 tips die mijn leven iets makkelijker hebben gemaakt de afgelopen periode, ik wens ook jou heel veel kalmte toe.

From Serenitheory with love.
www.serenitheory.nl

Over Serenitheory 

Ik ben Sérènity. Een 31-jarige geboren schrijfster,  smoorverliefd op de momenten waarop mijn pen het papier raakt…..(of mijn vingers het toetsenbord). Mijn liefde voor schrijven gaat diep en uit zich op verschillende manieren, maar Serenitheory.nl is toch wel de plek waar ik mij het meest laat gaan.

Ontstaan uit de drang om mijn theorieën over de dingen des levens te delen en inmiddels uitgegroeid tot een plek waar ik onophoudelijk praat over mijn kinderen. Ik ben namelijk mama van 2 meisjes (5 en 3) en een jongen van 3 maanden en ik ben extreem gezegend dat deze geweldige wezentjes mijn kinderen zijn. Ik deel ontzettend graag over moederschap en alles wat daarbij komt kijken. Delen doe ik sowieso maar al te graag en naast dat ik op Serenitheory.nl constant van alles over mijn kinderen deel, deel ik ook nog steeds met veel liefde mijn theorieën over de dingen des levens. I life to share, inspire, empower and build up others….het geeft me energie en die energie stop ik dan weer graag in mijn schrijven, want dat is wie ik ben 💖

Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *