Ik een burn-out?

Ik een burn-out?

Ik heb vaker gehoord dat mensen overspannen raakte of nog erger in een burn-out terecht kwamen. Ik vond dat raar, hoe kan dat nou? Hoe kan je niet ‘ziek’ zijn maar toch maanden afwezig zijn op het werk? Ik snapte het niet en eigenlijk vond ik het aanstellerij! Hoe gek is het dat wij mensen al snel een oordeel hebben. Vaak weten we niet waar mensen doorheen gaan of verdiepen we ons niet in een ander.

Ik ben geboren met een grote mate verantwoordelijkheidsgevoel.  Ik wil anderen niet pijn doen,  zorg graag voor naderen, al gaat het soms ten koste van mezelf.  Wat ik doe, wil ik perfect doen! Ik heb moeite met ‘nee’ zeggen en neem te veel hooi op mijn vork, zonder dat ik het door heb.

Mensen zoals ik hebben een grotere kans om in een burn-out te belanden, dan men die hun grenzen beter aangeven. Deze mensen zeggen vaak makkelijker ‘nee’ en hebben er geen erg in als iemand even niet blij met ze is, LOL. Op zich kan iedereen in een burn-out belanden omdat er verschillende oorzaken zijn van een burn-out. Ik zal er  hieronder een aantal opsommen:

  • Chronisch slecht slapen
  • Continue jezelf wegcijferen en niet denken aan je eigen behoeftes
  • Het niet goed verwerken van een traumatische ervaring
  • Geen grenzen kunnen aangeven
  • Werken zonder pauzes (vakanties)
  • Geen balans hebben tussen werk, gezinsleven en op sociale vlak.

In mijn geval ben ik in een burn-out terecht gekomen, omdat ik mijn balans jaren niet kon vinden. Het hebben van een gezin, een veeleisende baan en het hebben van een sociaal leven was uit balans. In de tijd waar wij nu in leven, willen wij alles hebben! Een perfect gezin, perfecte huwelijk, perfect sociaal leven en een perfecte baan.

De maatschappij vraagt al deze dingen van ons en dat geeft veel druk. Hoe lastig is het om je daar niets van aan te trekken en je eigen pad te volgen? Het is ook niet gek dat er wordt gezegd dat een burn-out een millennial ziekte is. Ik ben op een jonge leeftijd getrouwd, dus ik had al snel een verantwoordelijkheid tegenover mijn man als zijn partner. Ik wilde de ‘perfect wife’ zijn en als ik faalde in mijn ogen zat ik daar echt mee. Als hij bijvoorbeeld iets niet lekker vond wat ik had gekookt, kon ik daar zo mee zitten (smh). Na een jaar getrouwd te zijn, wilde ik moeder worden en Godzijdank raakte ik snel zwanger. Toen mijn dochter er eenmaal was, ging ik door een rollercoaster. Zij was een baby die gewoon niet wilde slapen – zucht! Wij hadden de eerste 2,5 jaar alleen maar gebroken nachten en we weten allemaal hoe slecht chronisch slaaptekort is. Ik ben een persoon die echt minimaal 7 uur slaap nodig heeft. Het is in het eerste jaar na de geboorte van een kind vrij normaal dat je slecht slaapt, maar in ons geval was het 2,5 jaar. Desondanks hadden wij het verlangen voor een 2e kind, vooral ik! Mijn man vond dat wij wel nog een jaartje konden wachten, wat logisch was in ons geval. Maar ik had kriebelssss. Naast het hebben van chronisch slaaptekort ben je gewoon hartstikke blij met je kind en zou ik het voor niets willen inruilen. Ik wilde ook niet te veel leeftijdsverschil tussen de eerste en tweede. Na de geboorte van ons tweede kind ging de rollercoaster door, het werk ging door, marriage life ging door, mezelf inzetten voor anderen ging door, maar Edith ging niet door. Ik stond stil zonder dat ik het door had. Op een gegeven moment gaf mijn lichaam herhaaldelijk signalen, waardoor ik vragen ging stellen.

Ik zal hieronder mijn signalen opsommen;

  • Hartkloppingen
  • Prikkelbaar
  • Lusteloosheid
  • Stijve nek
  • Piekeren
  • Vergeetachtigheid
  • Chronisch moe
  • Hoofdpijn
  • Moeilijk in slaap komen.

Dit waren de signalen die mijn lichaam aangaf voordat ik erachter kwam dat ik aan het opbranden was. En nog steeds ging ik door! Tot ik me op een dag op het werk zo slecht voelde en bijna flauwviel. Ik werd naar de eerste hulp gebracht en de dokter stelde me een aantal vragen en concludeerde dat ik opgebrand was. Ik dacht bij mezelf: IK EEN BURN OUT???

Heb jij het gevoel dat je tegen een burn-out aan loopt? Of  zit je in een burn-out? Dan verwijs ik je graag door naar mijn blog. Daar lees je hoe ik ben omgegaan met mijn burn-out, daarnaast nog  andere inspirerende blogs!

( www.edith-moen.com )

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *